Jumat, 26 November 2010

Aku, Drimu dan Kenangan Kita..^^

Sebuah senyuman indah yang mempesona, yang mampu membuatku bahagia, yang mampu membuatku merasakan indahnya dunia. Setiap kao berada disampingku, hati ini terasa indah, bahagia, terlindungi dan tak ingin kao pergi meninggalkan hati yg bisa rapuh ini.

Kao telah rebut hatiku yang beku ini, yang tak mampu mencair. Tapi tak kusangka, kao telah mencairkan hatiku dan tak mengembalikan hati itu kepadaku.. Aku rela, aku ikhlas. Karna ku bahagia bersamamu, karna ku tak ingin jauh dan karna aku tak ingin berpisah darimu.. Aku yakin engkao memang ditakdirkan hanya untukku. Hari demi hari kita lewati bersama dengan suka, duka, tawa, canda, tangis, amarah, dan cinta kita..

Tapi Tuhan berkata lain. Tak seperti apa yang aku inginkan dan tak seperti apa yang aku impikan selama ini. Kini hanya tinggal kenangan antara kita berdua. Dimana semua kenangan indah itu tak akan pernah ku lupa sampai akhir hayat. Akan ku simpan dalam hati kecilku ini, hati kecil yang pernah kao bawa pergi, mungkin sampai detik ini hati itu masih kao bawa pergi. Setiap kali aku teringat akan kenangan kita, aku sering kali menangis, menitikkan air mata. Tapi aku menitikkan air mata ini bukanlah untuk air mata sebuah kesedihan. Melainkan air mata kebahaiaan, dimana aku beruntung sempat memiliki orang sepertimu.

Bahagialah dengan orang yang kao cintai,, aku akan tetap tersenyum bahagia dan akan ikut merasakan kebahagianmu itu. Meskipun sebenarnya hati ini telah rapuh dan ingin selamanya memilikimu sayang... :')

Selasa, 23 November 2010

Sejarah Pramuka

Gagasan Boden Powell yang cemerlang dan menarik itu akhirnya menyebar ke berbagai negara termasuk Netherland atau Belanda dengan nama Padvinder. Oleh orang Belanda gagasan itu dibawa ke Indonesia dan didirikan organisasi oleh orang Belanda di Indonesia dengan nama NIPV (Nederland Indische Padvinders Vereeniging = Persatuan Pandu-Pandu Hindia Belanda). Oleh pemimpin-pemimpin gerakan nasional dibentuk organisasi kepanduan yang bertujuan membentuk manusia Indonesia yang baik dan menjadi kader pergerakan nasional. Sehingga muncul bermacam-macam organisasi kepanduan antara lain JPO (Javaanse Padvinders Organizatie) JJP (Jong Java Padvindery), NATIPIJ (Nationale Islamitsche Padvindery), SIAP (Sarekat Islam Afdeling Padvindery), HW (Hisbul Wathon).

Dengan adanya larangan pemerintah Hindia Belanda menggunakan istilah Padvindery maka K.H. Agus Salim menggunakan nama Pandu atau Kepanduan.

Dengan meningkatnya kesadaran nasional setelah Sumpah Pemuda, maka pada tahun 1930 organisasi kepanduan seperti IPO, PK (Pandu Kesultanan), PPS (Pandu Pemuda Sumatra) bergabung menjadi KBI (Kepanduan Bangsa Indonesia). Kemudian tahun 1931 terbentuklah PAPI (Persatuan Antar Pandu Indonesia) yang berubah menjadi BPPKI (Badan Pusat Persaudaraan Kepanduan Indonesia) pada tahun 1938.

Pada waktu pendudukan Jepang Kepanduan di Indonesia dilarang sehingga tokoh Pandu banyak yang masuk Keibondan, Seinendan dan PETA.

Setelah tokoh proklamasi kemerdekaan dibentuklah Pandu Rakyat Indonesia pada tanggal 28 Desember 1945 di Sala sebagai satu-satunya organisasi kepanduan.

Sekitar tahun 1961 kepanduan Indonesia terpecah menjadi 100 organisasi kepanduan yang terhimpun dalam 3 federasi organisasi yaitu IPINDO (Ikatan Pandu Indonesia) berdiri 13 September 1951, POPPINDO (Persatuan Pandu Puteri Indonesia) tahun 1954 dan PKPI (Persatuan Kepanduan Puteri Indonesia)

Menyadari kelemahan yang ada maka ketiga federasi melebur menjadi satu dengan nama PERKINDO (Persatuan Kepanduan Indonesia).

Karena masih adanya rasa golongan yang tinggi membuat Perkindo masih lemah. Kelemahan gerakan kepanduan Indonesia akan dipergunakan oleh pihak komunis agar menjadi gerakan Pioner Muda seperti yang terdapat di negara komunis. Akan tetapi kekuatan Pancasila dalam Perkindo menentangnya dan dengan bantuan perdana Menteri Ir. Juanda maka perjuangan menghasilkan Keppres No. 238 tahun 1961 tentang Gerakan Pramuka yang pada tanggal 20 Mei 1961 ditandatangani oleh Pjs Presiden RI Ir Juanda karena Presiden Soekarno sedang berkunjung ke Jepang.

Di dalam Keppres ini gerakan pramuka oleh pemerintah ditetapkan sebagai satu-satunya badan di wilayah Indonesia yang diperkenankan menyelenggarakan pendidikan kepramukaan, sehingga organisasi lain yang menyerupai dan sama sifatnya dengan gerakan pramuka dilarang keberadaannya.

Rabu, 17 November 2010

SAHABAT.. :)

Sahabatku adalah tetesan embun pagi
yang jatuh membasahi kegersangan hati
hingga mampu menyuburkan seluruh taman sanubari
dalam kesejukan

Sahabatku adalah bintang gemintang malam di angkasa raya
yang menemani kesendirian rembulan yang berduka
hingga mampu menerangi gulita semesta
dalam kebersamaan

Sahabatku adalah pohon rindang dengan seribu dahan
yang memayungi dari terik matahari yang tak tertahankan
hingga mampu memberikan keteduhan
dalam kedamaian

Wahai angin pengembara
kabarkanlah kepadaku tentang dirinya

Sahabatku adalah kumpulan mata air dari telaga suci
yang jernih mengalir tiada henti
hingga mampu menghapuskan rasa dahaga diri
dalam kesegaran

Sahabatku adalah derasnya hujan yang turun
yang menyirami setiap jengkal bumi yang berdebu menahun
hingga mampu membersihkan mahkota bunga dan dedaun
dalam kesucian

Sahabatku adalah untaian intan permata
yang berkilau indah sebagai anugerah tiada tara
hingga mampu menebar pesona jiwa
dalam keindahan

Wahai burung duta suara
ceritakanlah kepadaku tentang kehadirannya

Kamis, 30 April 2009

IJINKAN AKU MEMETIK BINTANG DI HATIMU

Indah ………….

Kelap – kelip bintang di angkasa raya

Sungguh indah

Terang………….

Cahaya bintang itu menghiasi keluasan jagat raya

Sungguh indah

Tapi ………….

Aku tahu ada yang lebih indah

Aku tahu ada yang lebih terang

Aku tahu………..

Ada bintang di hatimu

Ijinkan aku memetiknya

Ijinkan aku menyimpannya

Di Hatiku …………..

Selamanya ……………

ADAKAH HATI INI YANG SELALU MERINDU

Adakah hati yang selalu merindu ?

Seperti sepenggal hati Sang Adam kepada Hawa

Adakah hati yang selalu merindu ?

Seperti belahan hati San Pek kepada Eng Tay

Adakah hati yang selalu merindu ?

Seperti hati seorang Romeo kepada Juliet

Adakah hati yang selalu merindu ?

Seperti bongkahan hati Batara Rama kepada Sang Dewi Sinta

Adakah hati yang selalu merindu ?

Ya,

Hatiku kepada hatimu ………………

KETIKA

Ketika bintang gemintang berkelap-kelip

Ketika itu kerlipan menumbuk kalbuku

Ketika rembulan bersinar lembut

Ketika itu sinarmu menyentuh hatiku

Ketika mentari hangat menyapa

Ketika itu hangatmu mengisi rongga dadaku

Ketika camar pulang kandang

Ketika itu rindu menepi

Rinduku

Padamu ……………

Naskah Drama "Cerita Kakek" (versi Jawa)

“CERITA SIMBAH”

Ing sawijining desa kang adem ayem, ana sawijining wong kang wis tuwa urip karo 3 putune. Uripe katon guyup rukun.

(Karo diiringi instrument AYUN AMBING) Simbah metu saka omah lan lungguh ing teras ngarep lan nyeluk putune kabeh.

Simbah : Cah bagus, cah ayu, mrinio nak kabeh putu-putuku. Duh!! Ning endi kabeh iki kok sepi. Simbah iki lho arep crita jaman cilike simbah (karo watuk-watuk) uhuk…huk…huk…!!!

(Ora suwe saka iku, putu-putune simbah pada teka)

Putu2 : (bebarengan) Inggih…mbah!! Sekedap…!! (karo mlayu menyang simbah)

Ora suwe saka iku, putu2 mau teka lan lungguh sila ing ngarepe simbah. Salah sawijining putu ana sing mijeti gegere simbah.

Simbah : Le, nduk, simbah iki wis tuwa, wis mambu lemah. Maringono yo bali menyang lemah…. Huk…huk…!! Mumpung simbah isih urip, simbah pengin crita…

Putu2 : (bebarengan) Inggih…..mbah…!!

Simbah : Rungokno sing temen ya, iki crita jaman cilike simbah… Huk..huk…!! (salah sawijining putu mijet kebanteren)

Putu2 : (bebarengan) Inggih… mbah….!!

(Ngubah setting karo suasana ing jero kelas lan ana 2 murid jenenge Sella lan Via sing wis ana ing kelas)

Sella lan Via : (karo ngomong ngenteni pak guru rawuh)

(Si Ucup teka)

Ucup : Assalamualaikum Wr. Wb !!!

Sella lan Via : Waalaikumsalam Wr. Wb!!!

Ucup : (karo gaya sok pinter) Morning friends… Piye kabare??? Good-good only ta??

Sella : (karo wajah rada heran) Ngomong apa ta kowe iku,, mulai biyen ngomong ora tau bener!!

Via : Iya iki, yen ngomong iku nganggo basa manungsa po’o, aku ngelu ngrungoknone…

Ucup : Iya… iya…. Sepurane… Eh,ngemeng-ngemeng kok isih padha ngomong dhewe!! Pak Guru wis rawuh lho!!!

Sella lan Via : Endi..??? (karo nolek kiwa-tengen)

Ucup : Iku lho… (karo nunjuk ngarep lawang kelas) Cepet lungguh ing panggonmu dhewe-dhewe, tinimbang engko Pak Guru angry…!!

(karo langkah sewu, katelu murid kuwi lungguh ing panggone dhewe-dhewe)

Pak Guru : (karo kacamata gedhe, gawe jas, nggawa tas koper, karo mlaku khase, Pak Guru mlebu kelas. Karo diiringi disco Alvin & the Chipmunk2) Assalamualaikum Wr. Wb…!!

Murid2 : Waalaikumsalam Wr. Wb…!!

Sella : (karo nada ngenyek) Waahh… tambah sip ae Pak… tambah ganteng kaya Presiden Amerika, niku lho… Obama… Obama !!!

(Via lan Ucup ngempet ngguyu)

Pak Guru : Heh…!! Sapa iku sing ngguyu..!! Aku krungu ana sing ngguyu maneh, langsung dakhukum ngresiki omahku sewulan..!!

Murid2 : (padha meneng kabeh)……

Pak Guru : Ok Class, today we will studying Arabic language…!!

Ucup : Waduhh… mati aku!!! Aku lho ora seneng karo pelajaran Basa Arab… Piye iki..???

Via : (mbisiki lan ngasut Ucup) wis, kowe turu wae… Ora ana gunane sinau Basa Arab… Kowe yo ora seneng kan karo pelajaran iku… Iya kan??

Ucup : (karo wajah rada bingung) Iya… ya!! Yo wis aku dak turu wae. (karo nyeleh sirahe ing dhuwur meja)

Via : (karo ekspresi kaya setan) Ha…ha…ha…. Kenek kowe!!!

(Sella lan Via wis mbuka bukune, lan Ucup wis turu karo ngorok, Pak Guru ngadek saka kursine lan nerangna pelajaran ning murid-muride)

Pak Guru : Ok, Al-an sanadrusu al-lugho al-arabiyah, sanadrusu limada nadrusu al-lugho al-arabiyah? Wa ma huwa ism..?? fahimtum??

Murid2 : (kecuali Ucup sing isih turu) Fahimnaa…!!

Pak Guru : Ok, al-soal awal… Limada nadrusu al-lugho al-arabiyah?

Via : (Ngacungna tangan) Ana ya ustadz…

Pak Guru : Na’am Via… Tafadhol…

Via : Li’anna al-lugho al-arabiyah huwa lughotul Islamiyah wa lughotul Jannah…

Pak Guru : Na’am!!! Jayid… jayid… Ana jawaban liya…??

Sella : (ngacungna tangan) ehm… ehm… Li’anna lughotul arabiyah huwa lughotul Qur’an…

Pak Guru : Na’am jayid jiddan-jiddan fauqa jiddan…!! Wis pancen murid-muridku iki pinter-pinter kabeh…

Sella lan Via : (bebarengan) Na’am ya ustadz…!!!

Pak Guru : Kowe kabeh wis padha ngerti apa iku ism?? Ism iku kata sing diawali karo Al. Saiki soale, coba sebutna tuladha-tuladhane ism?? Saiki kabeh kudu njawab!!! Dimulai saka Sella…!!

Sella : (karo deg-degan) Niku pak… niku pak… Napa nggih… ehm… Oh inggih..!! Tuladhane, al-qur’an, al-baqarah, al-ikhlas…

Pak guru : Ya… ya… Oleh, oleh… Jayid, sukron!!! Saiki gilirane Via???

Via : Gampang Pak, tuladhanipun, al-maidah, al-kafirun, al-lugho, al-arabiyah…

Pak Guru : Ya, apik… Pinter Via!!!

Via : (karo banggane) he..he..he… Ora rugi aku mondok sawulan ing Pondok Metal…!!

Pak Guru : Oke, saiki gilirane Ucup..!! (karo serius merhatikna Ucup sing lagi ngiler) Lho, lapo Ucup iku..????

Sella : Ehm… niku Pak, niku… Ucup tilem Pak, niku nganti ngiler-ngiler…

Pak Guru : (nyedeki Ucup, karo nggeleng-nggelengna sirahe) Ing sekolah, ora ning omah, ora ing lapangan, ngorok wae!!!

Bruaakkkkk…!!! (Pak Guru nggebrak mejane Ucup) (Ucup gelagapan)

Ucup : (karo gelagapan) Siap Pak!!!! Laksanakan!!!

Pak Guru : (karo wajah ngamuk, lan tangane njewer kupinge Ucup) Laksanakan-laksanakan gundhulmu!!! Penggaweanmu iku lapo wae se?!?!? Mulai subuh nganti subuh maneh turu wae!!! Lek kaya ngene terus, kapan kowe bisa maju??? Kapan bangsa iki mandiri yen rakyate kaya kowe kabeh!!!

Ucup : Inggih... Yen kula sampun dados presiden Pak!!!

Pak Guru : Sida donya iki kiamat le!!! (Sella lan Via ngguyu ngakak) Ya wis, yen ngono, coba saiki wenehana tuladha gatra ism?!

Ucup : (ngomong lirih) Waduh mati aku!! Aku lho ora nyambung blas karo pelajaran iki... (Mbisiki Via) Heh.. Via apa iku ism??

Via : (Karo mbisiki Ucup) Ism iku yo pokoke kata sing diawali karo Al...

Ucup : (rada ragu) ngono to...

Via : Yo wis, pokoke ngono iku...

Ucup : (karo wajah sing yakin banget) Inggih Pak!! Kula saged!! Ism niku kata kang awalane diawali ngangge Al... Lan tuladhane yaiku... alpukat, alkohol, almari, ehm... alakadarnya... napa maneh nggih???

Sella lan Via : (Karo ngageti Ucup, bebarengan) Alhamdulillah!!!!

Pak Guru : Wis.. wis... Ucup, kowe kudu sianu sing sregep maneh. Yen ngene terus kowe bisa ora lulus..!!! ngerti kowe Ucup???

Ucup : (karo nunduk, lan nyuara alon) Inggih Pak...

Pak Guru : Ya wis, wektu pelajarane wis entek, kita akhiri dhisek pelajaran dina iki... Wassalamualaikum Wr. Wb.

Murid2 : (bebarengan) Waalaikumsalam Wr. Wb.

(Pak Guru metu saka kelas, murid-murid isih ing kelas, Sella lan Via nyoba nenangna Ucup) (diiringi instrument sedih)

(karo suasana hening, lan iringan musik sing nyentuh)

Sella : Sabar ya, sabar, palingan iki cobaan gawe kowe, aku lan Via yo yakin kowe pasti bisa. Aku lan Via mulih dhisik ya... tetep semangat ya...!! (Arek telu mau metu saka kelas)

(Setting sing beda, ing ruangan, ana kursi, meja, lan sak botol miras mereke vodka)

Ucup mlaku alon-alon nuju ruangan iku. (Karo diiringi instrument Kenny G. Samurai, sing alon lan nyentuh)

Ucup : (Karo wajah pucet lan putus asa) Aku wis ora bisa.... aku wis ora bisa apa-apa... Ora ana wong sing gelem nulung aku... Luwih apik yen aku ngombe iki... Ben aku bisa tenang... (Karo njupuk botol miras) Aku bisa nge-fly... (Mbukak tutup botol lan siap-siap ngombe) Aku bisa enjoy... Nikmati urip iki...

Iblis : (teka karo bujukane) Ngombeo wahai anak adam... Ngombeo... Kowe bakalan bisa tenang yen ngombe kuwi... Ayo ombeen... Kowe bakal bisa dadi kancaku... Ombeen... Ha..ha..ha....

Malaikat : Aja!!! (Ucup ndeleh maneh botol iku ing meja) Aja diombe wahai anak adam!! Aja kok turuti hasutan iblis iki!! Gusti Allah ora seneng karo kelakauan sing dilakokake karo iblis lan keturunane..

Iblis : Heh!! Apa urusanmu ning kene!! Arek iki wis dadi kancaku!! Minggato kono!! Minggato dhewe kono!!!

Malaikat : Ora!! Ora bisa!!! Arek iki turunane adam dadi aku kudu ngelindungi arek iki!! Minggato dhewe kono!!!

Ucup : Huwaaaa...!! Wis-wis aja tukaran!! Bu Zuhro engko teka lho!! Gelem ta mlebu BK heh?!? Saiki lan sateruse aku ora bakalan ngombe iki..!! Haah!!!! (karo mbanting botol)

(Diiringi lagune Opick ‘Bila Waktu Tlah Berakhir’) (Iblis lan Malaikat moro-moro ilang)

Syekh : Kun... mutafa’ilan ya Ibnu Adam... Kowe ora dhewekan, ilingo menyang Gusti Allah... Gusti Allah isih ana karo awakmu, sak temene Gusti Allah seneng karo hambane sing ndonga kang temen (terus Syekh iku ilang)

(Karo diiringi lagu Asmaul Husna)

Ucup : (ndeprok nadahna tangan lan nagis) Ya Allah Gusti... ula nyuwun pangapunten kang agung, panjenengan paringi kula dalan kang bener Ya Allah... Panjenengan dadosaken kula niki wong kang welas kang panjenengan welasi... Kula nyuwun Ya Allah... Panjenengan paringi kula gampil kangge ngadepi coba ing donya niki... Ya Allah... (Karo sujud ngarep lan nangis)

(Hasil ujian wis diumumna, karo setting beda, Sella lan Via ngumpul karo wajah sumringah ora karuan)

Sella : (Karo wajah sumringah) Horre.... aku lulus, aku lulus.... Akhire.... Delengen hasil ujianku iki, LULUS!!!

Via : (Wajah sing ora kalah girange) Iya.. iya.... Delengen iki, aku lulus pisan!!! Alhamdulillah.... Tapi piye karo kasil ujiane Ucup ya?? Nganti saiki aku durung ketemu dheweke..

Sella : Iya, aku ya durung ketemu arek iku, muga-muga dheweke lulus pisan ya...

Via : Iya, muga-muga...!!

(Ora suwe saka iku, Ucup teka karo wajah ora kalah girange)

Ucup : Assalamualaikum.....

Sella lan Via : (bebarengan) Waalaikumsalam.....

Ucup : Woi.. Delengen iki kasil ujianku..... Aku LULUS!!!

Sella lan Via : (bebarengan) Alhamdulillah....

Via : Ok, yen ngono traktirane po’o rek... mangan-mangan.....

Ucup : Ok dech... Dak traktir kabeh wis... Kowe oleh mangan sak waregmu sampe wetengmu mbledos!! Let’s go!!!

Sella lan Via : (bebarengan) Ok. Let’s Go!!!

(Setting bali ning teras ngarep omahe simbah, lan katelu putune lungguh ing teras)

Simbah : Yo ngono iku na... critane simbah lan kanca-kancane simbah.... Huk..huk..huk.... Mula saka iku, dadi wong iki kudu sabar ngadepi coba ing donya lan aja lali ndonga marang Gusti Allah supaya diparingi gampang kabeh.....

Putu2 : Inggih mbah....

Simbah : ya wis, saiki wis sore, wis wektune mangan, ayo padha mangan....

Putu2 : ayo!!!

(Diiringi lagune Kenny G – forever in love. Simbah lan putu-putune mlebu ning jero omah)

Akhire ngono iki critane simbah, kadang janma ing donya iki ora eling berhargane dheweke, yen kabeh dilakoni karo dalan pintas, sing diperoleh hasile ora bakalan maksimal, sakwalike, yen saben manungsa gelem usaha maksimal lan kerja keras, rasa bangga lan puas bisa dientukake, dadi aja gampang nyerah ya..... =)